Reklama

Dom Świętej Rodziny

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ponad sto siedem lat temu, 7 września 1902 r. biskup kujawsko-kaliski Stanisław Zdzitowiecki poświęcił kamień węgielny pod kościół, którego budowę rozpoczęto jeszcze w w roku 1901. Jednocześnie zmienił wezwanie wznoszonej świątyni - z dedykacji św. Józefowi na kościół ofiarowany Świętej Rodzinie. 29 października 1917 r. przy budującej się wciąż świątyni utworzona została parafia pw. Świętej Rodziny. 25 października 1925 r. kościół stał się katedrą częstochowską - matką dla wszystkich kościołów nowo utworzonej diecezji, a sześćdziesiąt siedem lat później, gdy diecezja częstochowska została podniesiona do rangi archidiecezji, 25 marca 1992 r. - archikatedrą. Od 22 czerwca 1962 r. świątynia, za sprawą papieża Jana XXIII, nosi godność bazyliki mniejszej.
Te monumentalne i szacowne mury częstochowskiej bazyliki archikatedralnej pozostałyby jedynie murami, gdyby nie istnienie Kościoła duchowego - wspólnoty parafialnej, żywej mimo nie najłatwiejszego rejonu miasta, na jakim jest położona. W parafii działają: Służba Liturgiczna, Żywy Różaniec, Parafialna Rada Duszpasterska, Akcja Katolicka, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Ruch Światło-Życie, Zespół Charytatywny (Caritas), skupiające kilkudziesięciu członków Arcybractwo Świętej Rodziny oraz Gwardia Archikatedralna. Żywa jest we wspólnocie troska o ludzi ubogich i chorych. Przy parafii działa stołówka Caritas, prowadzona przez siostry Św. Karola Boromeusza (karolanki), osobom ubogim wydawany jest także chleb, wiele rodzin wspomaganych jest darami materialnymi i żywnościowymi, a w okresie przedświątecznym przygotowywane są dla wielu potrzebujących parafian paczki. Przez wolontariuszy parafialnej Caritas odwiedzane są także osoby chore. Na terenie parafii posługę wobec ludzi starszych i chorych pełni Zakład Opiekuńczo-Leczniczy Sióstr Honoratek, znajdujący się przy ul. Ogrodowej 35.
Od 3 stycznia 1999 r. działa powołana przez parafię Przychodnia Lekarska „Święta Rodzina”.
W 28 grudnia 1997 r., w Uroczystość Świętej Rodziny katedralny kościół parafialny został ustanowiony Sanktuarium Świętej Rodziny. Jest to powód, dla którego nawiedzają go nie tylko parafianie, ale wierni z całej diecezji. Od niedawna w sanktuarium szczególnym znakiem Bożej opieki jest indywidualne błogosławieństwo udzielane w każdą niedzielę po Mszy św. o 12.00 i w każdą środę po Mszy św. nowennowej o 18.00 (w zakrystii, kancelarii, drogą pocztową lub przez e-mail można podać własną intencję w ramach zbiorowej Mszy św. nowennowej ku czci Świętej Rodziny). Modlitwie zawierzenia towarzyszy wówczas gest nałożenia dłoni kapłana na głowę wiernego oraz dotknięcie przez osobę, której udziela się błogosławieństwa, figurki Świętej Rodziny przywiezionej z Betlejem. W I niedzielę miesiąca błogosławieństwo otrzymują małżonkowie, w II niedzielę - rodziny, w III - dzieci (zarówno poczęte, jak i narodzone), w IV - wdowy i wdowcy, chorzy, cierpiący i osoby samotne, a w V niedzielę - narzeczeni. W Uroczystość Świętej Rodziny, I niedzielę po Bożym Narodzeniu, udzielane jest błogosławieństwo roczne - małżonkom jubilatom, którzy w tym dniu odnawiają przyrzeczenia małżeńskie.
„Spotkajmy się zatem na modlitwie w domu Świętej Rodziny. Pozwólmy Bogu wkroczyć w nasze życie z darem Jego błogosławieństwa. Wiem, że warto. W klimacie Nazaretu odnajdziemy pokój i bezpieczeństwo. Serdecznie zapraszam” - napisał ks. prał. Stanisław Gębka proboszcz i kustosz sanktuarium Świętej Rodziny w Częstochowie w zaproszeniu skierowanym do parafian i wiernych całej archidiecezji. Niech przeżywana 27 grudnia br. niedziela Świętej Rodziny będzie okazją, szczególnie dla mieszkańców Częstochowy, do odwiedzenia sanktuarium, domu Świętej Rodziny, i powierzenia Jej swych rodzin, z ich troskami, problemami i radościami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy warto przyjmować kolędę? Kilka słów o wizycie duszpasterskiej

2026-01-09 15:00

[ TEMATY ]

kolęda

wizyta duszpasterska

Karol Porwich/Niedziela

Wizyta duszpasterska to ten czas w ciągu roku, kiedy kapłan z parafii ma szansę na to, by spotkać się ze swoimi wiernymi w ich domach i poznać ich osobiście. Skąd wzięła się tradycja przyjmowania tzw. kolędy i co jest podczas niej najważniejsze? Odpowiadamy.

W roku 1601 bp Bernard Maciejowski, biskup krakowski i późniejszy prymas Polski zapoczątkował praktykę wizyty duszpasterskiej. Zrobił to poprzez list skierowany do wiernych swojej diecezji, który nazywany jest dziś „Pastoralną Maciejowskiego”.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielka, która miała wyrzucić krzyż do kosza została zawieszona. Jest oświadczenie wójta

2026-01-07 20:08

Karol Porwich/Niedziela

Po powszechnym oburzeniu i zapowiedzi protestu rodziców dotyczącego profanacji w szkole w Kielnie, wójt gminy Szemud wydał oświadczenie. Poinformował w nim o zawieszeniu nauczycielki, która miała wyrzucić krzyż do kosza. Złożył także doniesienie do prokuratury.

Jak pisaliśmy kilka dni temu, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych nauczycielka zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej, a gdy uczniowie zaprotestowali – sama zerwała go i wrzuciła do kosza na śmieci.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję