Przejażdżka kucykiem, zabawy dla dzieci, grill, konkurs ciast i loteria fantowa – to tylko niektóre z atrakcji, jakie czekały na parafian i gości podczas zorganizowanego już po raz trzeci festynu ku czci św. Anny – drugiej patronki parafii pw. św. Mikołaja w Krakowie. Tutejszy proboszcz, ks. Józef Gubała, wyjaśnia ideę pikniku: – To spotkanie parafian służy ich integracji. A trzeba pamiętać, że nasza parafia jest specyficzna, gdyż na jej terenie znajduje się kilka świątyń i mieszkańcy tej części Krakowa niekoniecznie są związani z parafialnym kościołem. Toteż właśnie piknik stanowi okazję do spotkania, rozmowy, poznania parafii od innej strony. Proboszcz podkreśla zaangażowanie parafian w organizację przedsięwzięcia, szczególnie loterii fantowej. Mówi z uznaniem: – Jest odzew, każdy co może, to przynosi, nie ma obojętności.

Z rozmowy wynika, że fanty na loterię podarowały zarówno działające na terenie parafii firmy, jak i indywidualne osoby. Parafianie zadbali również, by nie zabrakło jedzenia, w tym różnorodnych domowych wypieków. Dzieci korzystały m.in. z trampoliny, obejrzały wozy strażackie oraz wzięły udział w zabawach z chustą animacyjną. W niedzielnym pikniku, który odbył się 23 lipca, nie przeszkodziła nawet niepewna pogoda!

Zebrani z uwagą wysłuchali wspomnień o służebnicy Bożej Hannie Chrzanowskiej. Do jej beatyfikacji przygotowuje się wspólnota od św. Mikołaja. – Na terenie tej parafii działała, ukazywała, co oznacza miłość do chorych i jest dla nas wzorem, byśmy nie zapominali o działalności wobec chorych – wyjaśnił ks. Józef Gubała. Podczas festynu zaprosił do udziału w quizie dotyczącym postaci Hanny Chrzanowskiej – pojawiły się pytania o krakowskie ulice, z jakimi związane było życie prekursorki pielęgniarstwa parafialnego, o jej rodziców czy edukację. Następnie ks. Stanisław Ziemiański, jezuita, zaprezentował napisaną przez siebie pieśń do Hanny Chrzanowskiej, a pielęgniarki, uczennice Hanny, podzieliły się świadectwem na jej temat. – Hannę poznałam jako szesnastolatka – wspominała Helena Matoga i podkreślała: – Z taką samą troską podchodziła do analfabetki syfilityczki jak i do hrabiny, z którą mogła porozmawiać w jednym z trzech znanych sobie języków. Pani Helena przypomniała też słowa, które ciotka wypowiedziała niegdyś do małej Hanny: „Prawda, że i ty zrobisz kiedyś coś wielkiego?”. Ze wspomnień można było dowiedzieć się m.in. o poetyckim talencie Hanny Chrzanowskiej. Odczytana została napisana przez nią modlitwa, zakończona wymownymi słowami: „Każdy krok obolałej nogi zbliża mnie do Ciebie, Ojcze”.

To właśnie duchowy wymiar niesionej przez Hannę pomocy chorym jest tym, co wielokrotnie podkreślano, wspominając tę niezwykłą, krakowską postać. „Łóżko chorego było ołtarzem, gdzie trud swój Bogu składałaś w darze” – napisał w pieśni ks. Stanisław Ziemiański. Czynna obecność na festynie zapatrzonych w postać Hanny pielęgniarek pokazuje, że jej dzieło jest wciąż żywe i kontynuowane.