Gramy razem

Ks. Kamil Gregorczyk

Ks. Paweł Kłys

Neoprezbiterzy 2019

Bądź na bieżąco!

25 maja święcenia prezbiteratu w naszej archidiecezji przyjęło dziewięciu kapłanów. Nowi księża chcą posługiwać dla ludzi i wśród nich Pomiędzy życiem i grą na boisku można odkryć wiele podobieństw. Podstawą sukcesu przedsięwzięcia są dobrze przygotowani zawodnicy, duch współpracy, charyzmatyczny lider i nastawienie na wygraną. Pojedynki rozgrywamy najpierw w naszych głowach, analizując własne możliwości, zestawiając je jednocześnie z przeciwnikiem. Dopiero tak przygotowani mentalnie i fizycznie jesteśmy w stanie stawić czoła wyzwaniu. Nie inaczej jest w życiu wiary, a zwłaszcza w życiu kapłańskim. W tym roku swoją działalność w ramach prezbiterium Kościoła łódzkiego rozpocznie dziewięciu nowych księży. Są to: ks. Marcin Skrzydłowski (parafia pw. św. Maksymiliana w Pabianicach), ks. Adrian Matuszewski (parafia pw. św. Faustyny w Łasku), ks. Adrian Zimnowłocki (parafia pw. św. Floriana w Uniejowie, diecezja włocławska), ks. Michał Kardynia (parafia pw. NMP Królowej Polski w Tomaszowie Mazowieckim), ks. Tomasz Szurek (parafia pw. św. Jana Ewangelisty w Łodzi), ks. Paweł Skowron (parafia pw. Wniebowzięcia NMP w Łasku-Kolumnie), ks. Kamil Siuta (parafia pw. św. Kazimierza i św. Barbary w Pożdżenicach), ks. Kamil Gregorczyk (parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Justynowie) oraz ks. Łukasz Kaczmarek (parafia pw. Matki Bożej Jasnogórskiej w Łodzi). Otwórzmy serca w modlitwie oraz nastawieniu na współpracę z nowo wyświęconymi kapłanami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2019-05-21 13:11

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Nitkiewicz do neoprezbiterów: nie usiłujcie być wszechmocni

apis
/Sandomierz (KAI)

[ TEMATY ]

święcenia

święcenia kapłańskie

Bożena Sztajner/Niedziela

Nie usiłujcie być wszechmocni, poszerzając strefę swoich znajomości i wpływów – przestrzegał bp Krzysztof Nitkiewicz kapłanów (neoprezbiterów), podczas święceń kapłańskich, które odbyły się 19 czerwca w sandomierskiej katedrze.

Podczas uroczystej Mszy św. siedmiu diakonów otrzymało święcenia kapłańskie z rąk biskupa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza. Eucharystię koncelebrowali: biskup senior Edward Frankowski, księża wychowawcy i profesorowie seminarium, kapłani urzędów kurialnych oraz duszpasterze, którzy przybyli z wielu parafii na terenie diecezji i spoza jej granic. We wspólnej modlitwie uczestniczyli alumni, siostry zakonne, rodziny oraz bliscy kandydatów do kapłaństwa.

CZYTAJ DALEJ

Św. Norbercie Biskupie! Czy Ty nie lubisz Polaków?

Niedziela Ogólnopolska 23/2006, str. 26

Ks. Antoni Tatara

Ależ skąd! Oczywiście, że lubię! Kocham przecież wszystkich ludzi. Rozumiem jednak, dlaczego padło takie pytanie. „Usprawiedliwię się” za chwilę. Wpierw powiem parę zdań o sobie. Moje staroniemieckie imię oznacza osobę, która dokonuje wielkich i widocznych czynów gdzieś na północy (nord, czyli „północ” i beraht, czyli „błyszczący”, „jaśniejący”). W pewnym sensie byłem taką osobą. Żyłem na przełomie XI i XII wieku. Urodziłem się w Niemczech w bogatej i wpływowej rodzinie. Dzięki temu od dziecięcych lat obracałem się wśród elit (przebywałem m.in. na dworze cesarza Henryka V). Można powiedzieć, że zrobiłem kościelną karierę - byłem przecież arcybiskupem Moguncji. Wcześniej, mając 35 lat, cudem uniknąłem śmierci od rażenia piorunem. Wydarzenie to zmieniło moje życie. Przemierzałem Europę, ewangelizując i wzywając do poprawy postępowania. Będąc człowiekiem wykształconym i jednocześnie mającym dar popularyzacji posiadanej wiedzy, potrafiłem szybko zgromadzić wokół siebie grono naśladowców. Umiałem zjednywać sobie ludzi dzięki wrodzonej inteligencji, kulturze osobistej oraz ujmującej osobowości. Wraz z moimi uczniami stworzyliśmy nowy zakon (norbertanie). Poświęciliśmy się bez reszty pracy apostolskiej nad poprawą obyczajów wśród kleru i świeckich. Powrócę do pytania. Zapewne wielu tak właśnie myśli o mnie. Dzieje się tak, ponieważ jako arcybiskup sąsiadującej z wami metropolii rościłem sobie prawo do sprawowania władzy nad diecezjami w Polsce, które podlegały metropolii w Gnieźnie. Przyznaję, że nie było to zbyt mądre. Jako usprawiedliwienie mogę tylko dodać, że kierowała mną troska o dobro Kościoła powszechnego. Wtedy na Waszych ziemiach chrześcijaństwo jeszcze dobrze nie okrzepło. Bóg jednak wezwał mnie rychło do siebie, a Stolica Apostolska przywróciła bardzo szybko arcybiskupom gnieźnieńskim przysługujące im prawa. Wszystko więc dobrze się skończyło. W sztuce przedstawia się mnie zwykle w stroju biskupim z krzyżem w dłoni. Moimi atrybutami są najczęściej anioł z mitrą i monstrancja. Mógłbym jeszcze sporo o sobie powiedzieć, gdyż moje życie obfitowało w wiele wydarzeń. Patrząc jednak na nie z perspektywy tylu stuleci, chcę na koniec gorąco zachęcić wszystkich do realizowania Bożych zamysłów w swoim życiu. Proszę mi uwierzyć, że nawet najgorsze rzeczy Bóg jest w stanie przemienić w dobro. One też mają sens, choć my jeszcze tego nie widzimy z niskiego poziomu naszej ludzkiej egzystencji.

CZYTAJ DALEJ

Wzruszenie i bliskość. Papież spotyka niepełnosprawnych

2026-06-06 19:28

Vatican News

[ TEMATY ]

Leon XIV

Leon XIV w Hiszpanii

Vatican Media

Papież Leon XIV spotkał się z grupą około 40 osób z niepełnosprawnościami i chorych, którymi opiekują się różne katolickie organizacje charytatywne oraz Archidiecezja Madrytu – poinformowało biuro prasowe Stolicy Apostolskiej.

Spotkanie miało miejsce w Nuncjaturze w Madrycie. Następnie Papież udał się z wizytą do pracowników oraz podopiecznych projektu społecznego CEDIA 24 HORAS, który służy m.in. bezdomnym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama