W V Niedzielę Wielkiego Postu trzynastu alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi i Ogólnopolskiego Seminarium dla Starszych Kandydatów do Święceń przyjęło posługę lektoratu i akolitatu.
Miejsce dla Jezusa
Posługi są kolejnymi etapami przygotowania do święceń kapłańskich. Uroczystość odbyła się pod przewodnictwem kard. Grzegorza Rysia w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kolumnie. Każdy ma w swoim sercu wypisane przymierze z Bogiem. To znaczy tyle, że ono jest przymierzem miłości. Nie chodzi tylko o to, co wiesz, co poznałeś z Kościoła. Poznałeś Biblię? Poznałeś Eucharystię? To jest za mało. Poznałeś Biblię, ale czy kochasz ją, masz ją w sercu czy tylko na półce, w ławce w seminarium? Chcesz służyć Eucharystii, a kochasz ją, masz ją w sercu czy tylko w tabernakulum? Gdzie jest Jezus? Myślicie, że gdzie woli mieszkać? Wy jesteście uprzywilejowanym miejscem zamieszkania Jezusa! – podkreślił kard. Ryś.
– Dokąd człowiek nie poznał Boga miłosiernego, Boga przebaczającego, jeszcze nic ważnego o Bogu nie wie. Poznajemy Boga w takim spotkaniu z Nim, kiedy On nas rozgrzesza, w którym On nam wybacza. Nie wiedzieć tego o Bogu, znaczy nie wiedzieć o Nim nic – tłumaczył w homilii kard. Ryś. Na zakończenie metropolita łódzki zwrócił się do kleryków, podkreślając istotę służby według Ewangelii. – Nie chodzi tylko o to, co możesz robić jako diakon czy ksiądz, ale z jaką dyspozycją wewnętrzną to robisz. Nie chodzi tylko o to, czy jesteś posłuszny. Nie przyrzekacie tylko posłuszeństwa, ale cześć i posłuszeństwo ostatecznie odniesione do Ojca, tak jak w Jezusie. Wtedy dobrze widać, na czym polega to kapłaństwo, ku któremu idziecie, kiedy ono jest wypełnione – podsumował kard. Ryś.
Nowo ustanowieni
Po homilii, Jakub Bakalarz, Michał Kosiński, Kamil Lengier, Damian Maćkowiak, Roman Rokosz, Grzegorz Szpila, Łukasz Olszewski, Kamil Walaszczyk i Przemysław Morzydusza zostali ustanowieni lektorami, a Jakub Barczyński, Michał Kunikowski, Patryk Nowacki i Piotr Wojczyk akolitami.
Lektor ustanawiany jest dla wypełnienia funkcji czytania słowa Boz˙ego w zgromadzeniu liturgicznym, natomiast akolita pełni słuz˙be? ołtarza, pomaga diakonowi i kapłanowi w wypełnianiu czynnos´ci liturgicznych, jak również zanosi chorym Komunię św. Jako pierwszy z szafarzy nadzwyczajnych może pomagać szafarzom zwyczajnym (diakonom, prezbiterom i biskupom) w rozdzielaniu Komunii św. podczas Mszy św., puryfikować naczynia liturgiczne oraz dokonywać wystawienia Najświętszego Sakramentu, jednak bez prawa błogosławienia wiernych.
Z ks. Sławomirem Sosnowskim, rektorem i wykładowcą liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi oraz ojcem duchownym wspólnoty Ognisko Miłości w Olszy rozmawia Julia Saganiak.
Julia Saganiak: 100 lat działalności łódzkiego seminarium to niewątpliwie bardzo długi okres i duże doświadczenie uczelni. Mowa także o funkcjonowaniu w okresie II wojny światowej. Księże Rektorze, jak zmieniła się uczelnia od tamtego czasu?
Ksiądz Sławomir Sosnowski: Seminarium zaczynało się w budynku poszpitalnym, który wymagał remontu. Pierwsza kaplica służyła jako kaplica przedpogrzebowa, stąd pogłoska, że seminarium ma miejsce w dawnym prosektorium, ale to nie do końca prawda. Zaczynało też niewielu kleryków, więc było skromnie te sto lat temu. Były również przerwy, seminarium w czasie wojny krótko było w Szczawinie, a później zostało zupełnie zamknięte. Tutaj siedzibę miało Hitlerjugend. Po wojnie budynek był w takim stanie, że nie nadawał się do zamieszkania, dlatego diecezja zdecydowała się na wpuszczenie MO. Milicja Obywatelska miała tutaj szkolenie oficerów w zamian za wyremontowanie budynku. W latach 50. było tutaj także niższe seminarium, czyli przygotowanie chłopców do matury. Obecnie, oprócz naszego seminarium, jest tzw. seminarium 35+ (czyli dla starszych kandydatów do święceń). Budynek został rozbudowany w latach 80., gdy było najwięcej powołań. Takie są zmiany zewnętrzne, o nich najłatwiej mówić, natomiast jak zmieniał się duch, jak zmieniały się studia, trudno streścić w kilku zdaniach. Są rzeczy niezmienne, ale jedną z najbardziej widocznych zmian w relacjach jest dyscyplina. Kiedyś wyjście z seminarium było czymś rzadkim, jeśli już to „we dwóch”. Odcięcie od świata było inne i dyscyplina. Mój dziadek, kiedy usłyszał, że idę do seminarium, mówił, że będę chodził parami. On miał takie doświadczenie, że klerycy to ludzie chodzący parami w sutannach i kapeluszach. Dzisiaj jest już inaczej.
W trzeciej nauce rekolekcji wielkopostnych dla Ojca Świętego i Kurii Rzymskiej bp Erik Varden mówi o Bożej pomocy. Co z sytuacjami, gdy ludzie bojący się Boga wołają do nieba i nie otrzymują żadnej dostrzegalnej odpowiedzi, słysząc jedynie pusty pogłos własnego głosu? – pyta. Bóg może sprawić, że wyłoni się nowy świat, gdy zburzy mury, które braliśmy za cały świat — mury, w których w rzeczywistości się dusiliśmy.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
