Pątnicy wędrują w czterech grupach: Bielsko-katedralnej, Łochowskiej, Sokołowskiej i Węgrowskiej. Pierwsze dwie pątniczy trud podjęły 1 sierpnia. Dwie kolejne wyruszyły dzień później. Mszy św. na rozpoczęcie pielgrzymki w drohiczyńskiej katedrze przewodniczył bp Tadeusz Pikus. W homilii nawiązał do tematu pielgrzymki. Jak zauważył, wolność jest pragnieniem każdego człowieka. Niestety człowiek może doświadczać zarówno niewoli zewnętrznej, jak i tej wewnętrznej. We wspólnocie Kościoła człowiek może odzyskać dar wolności. – Do Częstochowy idziecie po wolność. W drodze zastanówcie się nas swoimi zniewoleniami – powiedział.
Pozostałe grupy na pątniczy szlak wyprawił bp Piotr Sawczuk. W skierowanym słowie podkreślił, że wprawdzie człowiek planuje udział w pielgrzymce, odpowiednio się do niej przygotowuje, jednak to Bóg wyprawia człowieka w drogę. Zaznaczył, że pielgrzymka jest czasem, by odpowiadać sobie na pytanie, co kształtuje człowieka oraz czego i kogo słucha. W tym kontekście przypomniał rolę i znaczenie sumienia. Jak zauważył bez prawego i czułego sumienia człowiek gubi się, ulega wpływom i żyje złudzeniami. Zachęcał do tego, aby ten wyjątkowy czas przeżyć jak najowocniej. – Odpocznijcie od natłoku całkowicie niepotrzebnych wam informacji i sprytnie ukrywanej ideologii. Posłuchajcie Chrystusa, pomyślicie w ciszy, poruszcie delikatną strunę sumienia. Otwórzcie uszy na śpiew ptaków niebieskich, otwórzcie oczy na piękno otaczającej przyrody i na piękno otaczających ludzi. Wykorzystajcie jak najlepiej darowany wam czas i pamiętajcie o tych, którzy prosili was o modlitwę, o naszej diecezji i o waszych parafiach – wzywał.
Pielgrzymka dotrze na Jasną Górę 13 sierpnia. Należy wspomnieć o piątej grupie pielgrzymkowej, którą stanowią pielgrzymi duchowi. W wielu wspólnotach parafialnych wierni gromadzą się na modlitwie, czuwaniu, rozważaniu Bożego słowa. Nie tylko wspierają wędrujących przed oblicze Jasnogórskiej Pani, ale wraz z nimi stanowią rodzinę pielgrzymkową. Tymczasem pielgrzymujący ponoszonym trudem i ofiarą omadlają intencje pielgrzymów duchowych. W ten sposób dokonuje się swoista wymiana darów. Pielgrzymom można także towarzyszyć za pośrednictwem mediów społecznościowych. Na profilu facebookowym pielgrzymki prowadzone są codzienne relacje na żywo. Na kanale YouTube diecezji drohiczyńskiej transmitowane są codzienne Apele Jasnogórskie. Na stronach internetowych: drohiczynska.pl oraz doczestochowy.pielgrzymuj.pl można znaleźć fotorelacje z poszczególnych dni pielgrzymowania.
Wierni i duchowieństwo archidiecezji wrocławskiej pielgrzymowali na Jasną Górę. W tym roku Matce Bożej zawierzony został synod diecezjalny, a pielgrzymi modlili się także w intencji osób, które ucierpiały w wyniku powodzi na Dolnym Śląsku.
Pielgrzymka odbywała się pod hasłem roku duszpasterskiego w Polsce: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”. Na samym początku wszyscy modlili się na wałach jasnogórskich, rozważając poszczególne stacje Drogi Krzyżowej. Nabożeństwu przewodniczył ks. Mariusz Bąkowski, proboszcz parafii NMP Matki Bożej Miłosierdzia w Oleśnicy, a rozważania przygotował bp Jacek Kiciński, klaretyn. Potem wszyscy udali się do bazyliki, gdzie konferencję o Synodzie Archidiecezji Wrocławskiej wygłosiły: Adriana Kwiatkowska oraz s. Maria Czepiel, elżbietanka. We wstępie do Mszy św. w bazylice, przewodniczący liturgii bp Maciej Małyga zachęcił do duchowej łączności pomiędzy wszystkimi archidiecezjanami, zarówno tymi, którzy pozostali w domach, czy łączą się duchowo z Lewina Brzeskiego, Wawrzeńczyc i innych miejsc, czy też z tymi modlącymi się w katedrze wrocławskiej razem z metropolitą wrocławskim.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Br Maciej z Taize głosi rekolekcje w łódzkiej katedrze
W łódzkiej katedrze - trwają Akademickie Rekolekcje Wielkopostne, które głosi brat Maciej z Taize. W kolejnym dniu rekolekcyjnych spotkań łódzcy żacy wysłuchali konferencji, wzięli udział w adoracji krzyża oraz mogli skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania.
W rekolekcyjnej nauce brat Maciej zwrócił uwagę słuchaczy na to, że - mamy iść za Jezusem, czyli odpowiedzieć na Jego zaproszenie. To zaproszenie często pojawia się w dolinie, Tam, gdzie jesteśmy. Tam, gdzie wydaje nam się, że ani nie mamy siły, ani ochoty, ani nic ciekawego się nie wydarzy. On jest tam z nami i On nas zaprasza. Mamy przyjąć to zaproszenie. Mamy nie zachowywać swojego życia tylko dla siebie, ale dbać i walczyć o relację z Bogiem i z drugim człowiekiem. Mamy porzucić swoje powierzchowne życie, a odnaleźć to, które czeka na nas w Bogu, który jest w nas. To jest cudowne. To jest nasz sprzęt do wejścia na górę. To jest lista rzeczy, które musimy przygotować, o których mamy myśleć, aby wejść na tą wysoką górę. Jeżeli przyjrzymy się po kolei liście tych rzeczy, które Jezus tutaj mówi nam, Piotrowi, to możemy je bez problemu podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa dotyczy naszej relacji z Bogiem. Druga naszej relacji z drugim człowiekiem. To tu zamyka się tajemnica przykazań i tajemnica chrześcijaństwa. - tłumaczył rekolekcjonista.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
