Św. Tomasz z Akwinu pokazuje, że teologia i nauka nie wykluczają się, lecz wzajemnie uzupełniają. Jego myśl inspiruje młodych do rozwoju, zadawania pytań i odważnego poszukiwania prawdy – także w świecie pełnym wyzwań.
Fundacja Pro Futuro Theologiae w przeddzień liturgicznego wspomnienia patrona teologów zaprosiła na dzień poświęcony św. Tomaszowi z Akwinu. Na Wydziale Teologicznym UMK spotkali się nie tylko wykładowcy i studenci, lecz także wszyscy, którym bliskie jest jego nauczanie. Wydarzenie otworzył ks. dr hab. Tomasz Huzarek, prezes fundacji. Jak podkreślił, teologia odgrywa kluczową rolę w rozumieniu współczesnego świata, a spotkanie w połowie roku akademickiego stało się okazją do refleksji nad dotychczasowymi osiągnięciami oraz wyzwaniami, które stoją przed środowiskiem teologicznym.
Naukowe zmagania
Podczas spotkania wręczono nagrody im. ks. Franciszka Sawickiego za najlepsze prace magisterskie z zakresu teologii oraz nauk o rodzinie. Tegoroczna, dziewiąta edycja konkursu cieszyła się szczególnie dużym zainteresowaniem, ponieważ do komisji konkursowej wpłynęło dwadzieścia jeden prac. Komisja przyznała trzy nagrody główne. które otrzymali: Aleksandra Hereta, dk. Mateusz Biesek oraz ks. Paweł Cieplewicz. Ze względu na wysoki poziom nadesłanych prac komisja przyznała dodatkowo cztery wyróżnienia.
Nagrodzeni chętnie podzielili się swoimi refleksjami na temat prac magisterskich. – Fascynujące było badanie myśli jednego z najwybitniejszych teologów ostatnich czasów, a zarazem człowieka, który został papieżem – Benedykta XVI. Równie interesujące było odkrywanie poszczególnych racji przemawiających za pozostaniem w Kościele, które mogą być przydatne nie tylko dla mnie, ale również w wielu codziennych rozmowach z innymi osobami. Otrzymanie wyróżnienia to dla mnie wielka radość i docenienie ogromu czasu oraz wysiłku włożonego w powstanie tej pracy. Jest to również zachęta, aby na wzór patrona św. Tomasza dalej poznawać piękno naszej wiary – Marcin Ciszewski („Josepha Ratzingera apologia decyzji pozostania w Kościele w dobie kryzysu wiary”). – W moim temacie najbardziej fascynujące było przeprowadzenie badań wśród młodzieży licealnej. Mogłam porozmawiać z uczniami i przedstawić im problem jakim jest uzależnienie od telefonu komórkowego. Otrzymanie nagrody jest ogromnym wyróżnieniem i znakiem, aby dalej rozwijać się naukowo – Milena Stępniak („Uzależnienie od telefonu w opinii młodzieży Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Stefana Żeromskiego w Iławie”). – Jednym z ciekawszych odkryć była zależność między korzystaniem z pornografii a emocjami. Respondenci przyznawali, że używają jej, aby złagodzić nieprzyjemne uczucia, takie jak smutek, złość czy wstyd. Okazuje się więc, że pornografia staje się narzędziem radzenia sobie z trudnymi emocjami. Bycie laureatem jest dla mnie wyjątkowym wyróżnieniem i motywacją do podejmowania odważniejszych kroków na drodze naukowej – Aleksandra Hereta („Pornografia jako zagrożenie dla integralności osoby młodych dorosłych”).
Podczas wydarzenia przyznano również stypendia badawcze ufundowane przez ks. prof. Jerzego Bagrowicza, pierwszego dziekana Wydziału Teologicznego UMK. Otrzymali je: ks. dr Andrzej Megger („Od spektaklu do misterium: liturgia wobec wyzwań kultury cyfrowej”) oraz ks. dr Sławomir Tykarski („Analiza czynników wpływających na trwałość relacji małżeńskich i poczucia satysfakcji z związku”).
Wydarzenie zakończyło się wykładem prof. dr hab. Marka Piwowarczyka „O obecności duszy w ciele”.
Słuchacz przychodzi na konferencję z myślą, że usłyszy kilka wykładów o wychowaniu, a wychodzi z poczuciem, że dotknął czegoś znacznie głębszego – pytań o sens, kierunek i odpowiedzialność za młode życie.
Taki właśnie charakter miało kolejne spotkanie z cyklu „Wychować człowieka”, które 30 maja zgromadziło w Toruniu rodziców, nauczycieli i wszystkich, którym nie jest obojętna przyszłość młodego pokolenia. Jego tematem było „Jak pomóc wejść w dorosłe życie?”. Wydarzenie zorganizowało Franciszkańskie Liceum Ogólnokształcące oraz Fundacja Hodos, a patronatem objęli: minister prowincjalny franciszkanin o. Leonard Bielecki, bp Arkadiusz Okroj oraz władze samorządowe.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
343 lata po Wiktorii Wiedeńskiej na Kahlenbergu ponownie zabrzmiało „Deus vicit” - Bóg zwyciężył. W Polskim Sanktuarium Narodowym nad Wiedniem modlili się Polacy, Austriacy i przedstawiciele wielu krajów Europy Środkowej. Obecna była Pierwsza Dama Marta Nawrocka. „Tu zostało obronione nie tylko chrześcijaństwo, ale również DNA kultury europejskiej” - mówi Vatican News ks. Roman Krekora CR, rektor sanktuarium.
Uroczystości upamiętniające zwycięstwo wojsk Jana III Sobieskiego zgromadziły na Kahlenbergu przedstawicieli Kościoła, władz państwowych, dyplomatów, wojskowych oraz licznych pielgrzymów. Wśród hierarchów byli abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski obrządku łacińskiego, oraz bp Wiesław Lechowicz, biskup polowy Wojska Polskiego. Honorowym gościem była małżonka prezydenta RP Marta Nawrocka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
