Reklama

Rok Eucharystii

W niedzielę 10 października 2004 r. rozpoczyna się w Kościele katolickim Rok Eucharystii, ogłoszony przez Papieża Jana Pawła II, a zainaugurowany XLVIII Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym w meksykańskim mieście Guadalajara. Obchodzony pod hasłem „Eucharystia - źródło i szczyt życia Kościoła” Rok Eucharystii zbiega się z 27. rokiem pontyfikatu Jana Pawła II i potrwa do Synodu Biskupów nt. Eucharystii w październiku 2005 r.

Niedziela włocławska 41/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zwracając się do wiernych podczas tegorocznych rzymskich obchodów Bożego Ciała, Ojciec Święty zwrócił uwagę, że Rok Eucharystii wpisuje się w projekt duszpasterski, nakreślony przez niego w Liście apostolskim Novo millennio ineunte. Papież podkreślił, iż: „Eucharystia jest centrum życia Kościoła, w niej Kościół ofiaruje się Ojcu za nas, czyniąc nas uczestnikami swojej własnej ofiary, daje się nam jako Chleb Życia dla naszego pielgrzymowania w świecie”. Wtedy też Jan Paweł II zawierzył inicjatywę Roku Eucharystycznego Najświętszej Maryi Pannie: „Niech Ona, która w Roku Różańcowym pomagała nam kontemplować Chrystusa swoim wejrzeniem i swoim sercem, w Roku Eucharystii pomaga wzrastać każdej wspólnocie w wierze i miłości do tajemnicy Ciała i Krwi Pańskiej”.
Czym jest Eucharystia? Jak w niej uczestniczyć? Jaki ma wpływ na codzienność człowieka? Niewątpliwie jest Eucharystia najbardziej centralną rzeczywistością Misterium Boga z ludźmi, skarbem nieocenionym, źródłem pokoju i sprawiedliwości, a jej uczestnicy - braćmi i siostrami w Chrystusie.
Rok Eucharystii na pewno będzie bogaty w wydarzenia i celebracje, także w diecezji włocławskiej, podczas których Kościół będzie składał dziękczynienie Bogu Ojcu za urzeczywistnianie odwiecznego planu miłości w Osobie Jezusa Chrystusa. Tego, który ukochał ludzi bez granic i pozostaje z nimi po wszystkie dni, aż do końca świata (zob. Mt 28,20). Każdy z nas zna to miejsce w kościele, przed którym płonie wieczna lampa. Tu zginamy kolana w głębokim podziwie i uwielbieniu, wierząc w żywą i zbawiającą obecność Słowa, które „zamieszkało między nami” (zob. J 1, 14), jak i w to, że Chrystus Eucharystyczny jest dla nas źródłem nowego życia. Zgodnie z hasłem Kongresu w Guadalajarze, Eucharystia jest światłem i życiem na nowe tysiąclecie. Zatem w Roku Eucharystii w szczególny sposób jesteśmy wezwani do tego, aby pozwolić działać w nas Duchowi Świętemu i mocą Jego łask móc nieść światło pogrążonemu w ciemności i chaosie współczesnemu światu. Starajmy się żyć i zachęcać innych do życia na co dzień w duchu wspólnotowym, pełnym miłości. Przekazujmy entuzjazm i wdzięczność za dar błogosławieństwa, jakie otrzymaliśmy już na chrzcie św. Pochylając się nad tajemnicą Eucharystii skłaniajmy się ku refleksji nad fundamentalną rzeczywistością życia chrześcijańskiego, jaką jest Misterium Eucharystii. Pamiętajmy przy tym słowa Papieża, który żywi nadzieję, że Rok Eucharystii będzie dla wiernych okazją do odnowienia i ożywienia pobożności eucharystycznej, do ćwiczenia się w sztuce modlitwy i zaangażowania się w życie Kościoła. Zatem włączajmy się w Rok Eucharystii przez samokształcenie ku dojrzałości wiary: przez coraz głębsze uczestnictwo w niedzielnej Mszy św., adorację Najświętszego Sakramentu, modlitwę i refleksję. Szukajmy wyciszenia i umocnienia w Chrystusie Eucharystycznym poprzez przystępowanie do Stołu Pańskiego. Miłą Bogu, piękną weryfikacją naszego zaangażowania w obchody Roku Eucharystii będzie pełnienie dobrych uczynków względem bliźnich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Biskupi na XXVI Dzień Papieski: Naszą misją może być odwaga czynienia znaku krzyża w pociągu

2026-10-03 19:44

[ TEMATY ]

wyciek danych

XXVI Dzień Papieski

pexels.com

Jego życie i słowa wciąż inspirują nas do tego, by odnawiać Kościół i świat oraz być uczniami-misjonarzami - napisali o św. Janie Pawle II biskupi w liście pasterskim zapowiadającym XXVI Dzień Papieski. Będzie on obchodzony w całej Polsce i środowiskach polonijnych w niedzielę, 11 października.

Przypowieść o winnicy z dzisiejszej Liturgii Słowa w najszerszym sensie jest obrazem historii świata. Bóg z niesamowitą cierpliwością nieustannie posyła do nas swoich proroków, by głosili Jego miłosierdzie i wzywali nas do nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Winnica pozostaje winnicą Pana, zmieniają się dzierżawcy

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Julia Czernik/Niedziela

Pieśń o winnicy zaczyna się jak liryka miłosna: „chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy”. Prorok występuje jak pieśniarz na uczcie, i słuchacze zapewne przyklaskują, nie przeczuwając, że pieśń jest pułapką. Przyjaciel uczynił dla winnicy wszystko. Żyzne zbocze, okopanie, oczyszczenie z kamieni, szlachetna winorośl (hebr. sorek), wieża strażnicza, tłocznia. Po stronie właściciela nie brakło niczego. Oczekiwanie było zasadne. „A ona wydała cierpkie jagody”. Wtedy pieśń zmienia gatunek i staje się mową procesową: „teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją”. Bóg czyni słuchaczy sędziami we własnej sprawie, dokładnie tak, jak Natan uczynił sędzią Dawida, a Jezus uczyni arcykapłanów (zob. glossę na 27 IX). Wyrok, który słuchacze muszą wydać, spada na nich samych, bo pointa odsłania tożsamość stron: „winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym”. Hebrajski oryginał zamyka oskarżenie grą słów nieprzetłumaczalną, a doskonałą: Bóg „oczekiwał mišpat (prawa), a oto mispach (rozlew krwi); oczekiwał sedaqa (sprawiedliwości), a oto seaqa (krzyk uciśnionych)”. Między prawem a bezprawiem jest różnica jednej głoski. Tak blisko siebie leżą w ludzkich dziejach. Zapowiedź kary jest odwróceniem wszystkich dobrodziejstw. Rozebrany mur, zdeptana ziemia, cierń i oset, chmurom zakazano deszczu. Winnica pozostawiona sobie samej to najcichsza z kar. Bóg przestaje przeszkadzać skutkom. Pieśń Izajasza stanie się w ustach Jezusa osnową dzisiejszej przypowieści o rolnikach. Różnica będzie znamienna. U Izajasza zawodzi winnica, u Jezusa dzierżawcy. Winnica, lud Boży, pozostaje dobra. Sąd przenosi się na tych, którym ją powierzono.
CZYTAJ DALEJ

Papież: naszymi wyborami budujemy lub niszczymy Kościół

2026-10-04 12:43

[ TEMATY ]

Papież Leon XIV

Vatican Media

W rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański Leon XIV mówił o tym, że człowiek przez swoje wybory może budować lub niszczyć Kościół. Jako przykład wielkiego budowniczego Kościoła wskazał św. Franciszka z Asyżu, który „naprawił Kościół mocą wiary w Pana Jezusa” i którego charyzmat wciąż jest żywy.

W rozważaniu, wygłoszonym jak co tydzień z okna biblioteki w Pałacu Apostolskim, Papież odwołał się dzisiejszej Ewangelii i zawartej w niej przypowieści o winnicy oraz słów o tym, że „kamień, który odrzucili budujący stał się głowicą węgła”. Leon XIV wskazał na aktualność tego fragmentu: zarówno jego przesłania o odrzuceniu Boga, które dokonuje się także dziś, jak też na obraz niszczonej winnicy. „Winnicą, którą należy uprawiać w duchu sprawiedliwości, jest Kościół, który budujemy lub niszczymy poprzez nasze wybory” – przypomniał.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję