Legendarny Sandomierz. Żywa Księga wiary - jak nazwał stolicę diecezji, w czasie swojego spotkania tutaj, Jan Paweł II. Książęcy i królewski Sandomierz. Ale też i Sandomierz patrzący w przyszłość. Sandomierz zatroskany o dziedzictwo kulturowe Ojczyzny i Europy. W Sandomierzu, jednym z najstarszych miast polskich, które przed wiekami odegrało też istotną rolę w życiu politycznym naszej części Europy, zrodziła się inicjatywa szerszej współpracy kulturowo-duszpasterskiej pomiędzy Węgrami, Słowacją, Czechami, Ukrainą, Białorusią i Polską. Współpraca jest podejmowana na duchowym podłożu myśli naszego Ojca Świętego sługi Bożego Jana Pawła II, której jednym z wyrazów stało się ustanowienie Świętych Cyryla i Metodego współpatronami Europy. U początku trwającej od kilku lat wspólnej modlitwy i działań stoi grupa osób ze wspomnianych państw. Organizacyjnie współpracę tę prowadzi specjalnie powołane na terenie naszej diecezji Europejskie Centrum Edukacyjne im. Świętych Cyryla i Metodego, prowadzone przez ustanowioną Fundację „Signum Temporis”. Kolejne spotkanie planowane jest w Sandomierzu we wspomnienie Świętych Cyryla i Metodego, 14 lutego br. Pomysł spotkania zrodził się w grudniu, niemal w przededniu 25. rocznicy ogłoszenia przez Jana Pawła II słowiańskich Świętych współpatronami Europy. Będzie miało ono charakter naukowy i modlitewny, a na uroczystości do Sandomierza wszystkich zapraszają pasterz diecezji bp Andrzej Dzięga i były prezydent Słowacji Michal Kovacz.
(Red.)
Program uroczystości
Sandomierz, 14 lutego 2006 r.
Dom Katolicki, ul. Mariacka 12 - godz. 10.00 - rozpoczęcie sesji
- godz. 10.15 - Referat I - Sługa Boży Jan Paweł II - aktualność misji - kard. Marian Jaworski (Lwów)
- godz. 10.45 - Referat II - Europa „dwóch płuc” - prof. dr hab. Andrzej Stelmachowski (Warszawa)
- godz. 11.15 - Referat III - Aktualność myśli Świętych Cyryla i Metodego - Michal Kovacz - były prezydent Słowacji (Bratysława)
- godz. 11.45 - podsumowanie sesji
Katedra Sandomierska - godz. 12.00 - Msza św. pod przewodnictwem kard. M. Jaworskiego (oprawa liturgiczna WSD Sandomierz, Chór z Presova i Sandomierza)
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W Reskrypcie papież Leon XIV zatwierdził nowy Statut Fundacji Jana Pawła II dla Sahelu, powołanej w 1984 roku w celu łagodzenia cierpienia mieszkańców tego regionu, dotkniętego suszą, pustynnieniem i głodem.
Podczas audiencji u kardynała sekretarza stanu Pietro Parolina, która odbyła się 29 stycznia 2026 roku, Papież Leon XIV zatwierdził zmieniony Statut „Fundacji Jana Pawła II dla Sahelu”, dostosowując jej status kanoniczny do aktualnych przepisów dotyczących osób prawnych działających na rzecz Kurii Rzymskiej oraz do norm regulujących zarządzanie majątkiem Stolicy Apostolskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
