Narodowy Spis Powszechny już trwa. Tzw. obiekty zbiorowego zakwaterowania będą spisywane od 4 maja do 15 czerwca br. Ankieterzy pracę w terenie rozpoczęli 8 kwietnia (do 30 czerwca), natomiast już w połowie marca w Żarkach pojawił się mężczyzna podający się za rachmistrza spisowego. Oszuści działali już w Kaliszu i w Nowym Sączu. Poza tym autentyczny ankieter może mieć drugi cel wizyty u ankietowanego. Co powinniśmy zrobić, jak się zachować?
Po czym poznać rachmistrza
Reklama
Każdy rachmistrz ma legitymację, która jest ważna tylko łącznie z dowodem osobistym. Na tej legitymacji znajdują się następujące informacje: okres jej ważności, imię, nazwisko i zdjęcie ankietera, pieczęć i podpis dyrektora oddziału GUS oraz logo Centralnego Biura Spisowego. Rachmistrza można zweryfikować także przez telefon - 800-800-800 z telefonów stacjonarnych (połączenie bezpłatne) lub (22) 444-47-77 z telefonów komórkowych (cena połączenia zgodnie z cennikiem operatora). Pod te numery telefonu można też dzwonić z wszelkimi innymi pytaniami dotyczącymi spisu. Rachmistrzom GUS nie wolno sprawdzać dokumentów, chodzić po mieszkaniu i pytać o dochody. Mamy prawo nie wpuścić rachmistrza do mieszkania i rozmawiać z nim np. na ławce przed domem czy na klatce schodowej. Uniknąć odpowiedzi się nie da - spis jest obowiązkowy. Jeśli odmówimy udzielenia informacji - zapłacimy grzywnę.
Wizyty rachmistrza można jednak uniknąć, jeśli spisu dokonamy sami przez Internet. Od domowej wizyty rachmistrza „wybawić” nas może również telefon od ankieterów z centrum obsługi telefonicznej, ale tylko wtedy, gdy rachmistrz będzie miał problemy z dotarciem do naszego mieszkania bądź nas w nim nie zastanie. Ankieterzy będą dzwonić na telefony stacjonarne lub komórkowe. Na potrzeby spisu GUS otrzyma je od operatorów sieci.
Samospis internetowy w ramach Narodowego Spisu Powszechnego 2011 jest możliwy od 1 kwietnia do 16 czerwca br. - dopóki nie odwiedzi nas ankieter, mamy czas na dokonanie spisu drogą elektroniczną. Samospisu mogą dokonać osoby, które ukończyły 16. rok życia, natomiast dane dotyczące osób małoletnich przekazują osoby pełnoletnie wspólnie z nimi zamieszkałe. Chcąc zalogować się do aplikacji, by wypełnić formularz, należy podać numer PESEL oraz hasło, które przy pierwszym logowaniu należy zdefiniować. Nie trzeba więc wypełniać pól „PESEL” i „hasło”, wystarczy tylko kliknąć w formularz identyfikacyjny i wypełnić go. Warto wiedzieć, że wypełniając formularz, osoby mające NIP muszą podać numer identyfikacji podatkowej i nie mają możliwości w zamian podać miejsca urodzenia oraz nazwiska rodowego matki. Ta ewentualność jest przygotowana tylko dla osób, które jeszcze nie mają numeru NIP. Na wypełniony formularz użytkownik może logować się wielokrotnie, by uzupełniać dane, a ich stan będzie każdorazowo zapamiętywany. Warto jednak wiedzieć, że po upływie 14 dni od pierwszego logowania dane do logowania tracą ważność i jeśli spis był niepełny, zostanie dokończony drogą telefoniczną lub przez rachmistrza.
Ostatnio trochę zamieszania wywołała publikacja w „Gazecie Wyborczej” z 4 kwietnia o możliwości „włamania się” do spisu GUS. Oczywiście, pojawiła się pewna „luka”, ale natychmiast została poprawiona. Zresztą jakikolwiek błąd w funkcjonowaniu aplikacji GUS jest problemem tylko urzędu. Rachmistrze spisowi też będą się łączyć internetowo z tą samą aplikacją podczas spisywania i nie będą wypełniać wielostronicowych papierowych płacht. Dlatego zachęcam wszystkich do dokonania spisu przez Internet. Apeluję nawet - a może szczególnie - do osób starszych i samotnych, które nie mają komputera, by zwróciły się o pomoc w tej sprawie do kogoś bliskiego, zaufanego.
Jak się spisać
Aby się spisać, wystarczy w przeglądarce internetowej wpisać adres: form.spis.gov.pl i rozpocząć wypełnianie formularza - bądź wcześniej przećwiczyć sobie wykonywane tam działania na formularzu demonstracyjnym. Na tej stronie są też instrukcje w formacie PDF (można je sobie wydrukować), jak wypełniać formularz badania pełnego (tylko kilka podstawowych pytań - potrzeba na to ok. 5 min) oraz badania reprezentacyjnego. Przy tym drugim napotykamy na ogromną liczbę pytań, jest to bowiem badanie znacznie obszerniejsze, bazujące na wybranym przez GUS adresie (nie osobie). Taki formularz musi wypełniać jedna osoba dla wszystkich zameldowanych pod danym adresem. Od razu uprzedzam, że przy tym badaniu najlepiej, gdy wypełnia go właściciel lub główny najemca, gdyż inna osoba może mieć trudności nawet z zalogowaniem się do systemu (może wyskoczyć błąd identyfikacji danych!). Proszę więc nie przerażać się, gdy taki błąd pojawi się na ekranie. Przed zatelefonowaniem do GUS proponuję, by spróbował zalogować się główny najemca lokalu - bo może się okazać, że właśnie to mieszkanie zostało wybrane do obszerniejszych badań. Przy tym badaniu trzeba wykonać kilka kroków, począwszy od pytań o samo mieszkanie i konieczność wpisania wszystkich osób tam zameldowanych. Zwrócę szczególną uwagę na krok 3., w którym to trzeba właśnie wypełnić indywidualne formularze dla wszystkich osób oddzielnie. Trzeba zaznaczyć jedną osobę i lewym klawiszem myszki kliknąć w pole „Formularz”, wypełnić go i ponowić operację dla pozostałych osób. Za każdym razem trzeba zapisać wpisane dane, zaznaczając ikonkę przedstawiającą dyskietkę. W trakcie wypełniania potężnego formularza indywidualnego napotkamy na pytanie o zawód (musimy wybrać spośród 8054 możliwości) oraz o rodzaj działalności zakładu pracy (14505 możliwości). Niestety, musimy tu dokonać wyboru jednej z przygotowanych przez GUS możliwości. Aby przy tych punktach nie stracić cierpliwości, proponuję nie klikać w ikonkę wyboru znajdującą się z prawej strony szarego pola, tylko w samo to pole i wpisać swój zawód bądź działalność zakładu, a wówczas pojawi się na ekranie okienko z mniejszą liczbą pozycji do wyboru. Przy rozszerzonym spisie pojawia się również pytanie o nasze wyznanie. Apeluję, by wszyscy chrześcijanie szczerze przyznali się do swej wiary, aby wyniki spisu w tym temacie nie były przekłamane przez naszą niechęć do odpowiadania na to pytanie.
Skorzystajmy z Internetu i miejmy to już za sobą.
Obraz przedstawiający świętych Cyryla i Metodego pędzla Jana Matejki/pl.wikipedia.org
Byli braćmi, łączyły ich nie tylko więzy krwi, ale i więzy wiary. To im słowiańska część Europy zawdzięcza przyjęcie słowa Bożego i rozwój kultury.
Wpływy Cyryla i Metodego są obecne niemal w każdym aspekcie kultury słowiańskiej i promieniują na duchowość tej części Europy – dostrzeżemy je w piśmiennictwie, śpiewie liturgicznym, sztuce sakralnej, a nawet w przydrożnych krzyżach i kapliczkach. Zdumienie może budzić fakt, że dzieło Braci Sołuńskich, mimo wielu przeciwności, nie obumarło, lecz nadal się rozwija i kwitnie. Nie bez powodu święci Cyryl i Metody są patronami Europy.
W Rzymie zakończyły się obrady zarządu Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II trwające w dniach 11-12 lutego. Zjazd rozpoczęto Mszą św. w Bazylice Św. Piotra i osobistym spotkaniem z Leonem XIV. W posiedzeniu po raz pierwszy uczestniczył kard. Grzegorz Ryś, który na mocy Statutu sprawuje z urzędu opiekę nad Fundacją.
Watykańska Fundacja Jana Pawła II działa przy Stolicy Apostolskiej nieprzerwanie od 45 lat i obecnie jest najstarszą spośród wszystkich kilkunastu fundacji watykańskich. Jest to kościelna organizacja non-profit, która pod auspicjami Watykanu prowadzi kilka własnych instytucji oraz wiele inicjatyw i projektów promujących w świecie dziedzictwo Papieża Polaka. Fundacją zarządza Rada Administracyjna, która spotyka się w Rzymie dwa razy w roku. Pierwsze ze spotkań na ogół odbywa się w lutym i ma zawsze znaczenie strategiczne: Fundacja podsumowuje zeszłoroczną działalność, przyjmuje sprawozdania dyrektorów swoich instytucji, ustala budżet, określa cele na kolejny rok aktywności oraz zaprasza do współpracy ekspertów i partnerów.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
