Zgodnie z zasadami savoir-vivre’u, powinny one zostać usadzone przy stole, przy którego każdym boku jest ustawione jedno krzesło. Może się tu pojawić jedna z sześciu typowych sytuacji.
Jeżeli są to dwa małżeństwa X i Y, mężczyźni siadają naprzeciwko siebie, po prawej stronie pana X siada pani Y, a po prawej stronie pana Y siada pani X. W ten sposób zrealizowana jest zasada, że kobieta nie siedzi obok kobiety oraz że żona gościa jest gościem najważniejszym i siedzi po prawej stronie gospodarza (jeśli jeden z panów jest gospodarzem, zapraszającym).
Jeżeli są to np. dwie kobiety z córkami, sytuacja będzie identyczna. Kobiety te usiądą naprzeciwko siebie, po prawej stronie pani X powinna usiąść córka pani Y, a po prawej stronie pani Y - córka pani X. Będzie to właściwe uhonorowanie córek.
Jeżeli będzie to małżeństwo z synem (czy córką) zapraszające kogoś nienależącego do rodziny, z kim utrzymuje tylko oficjalne kontakty - mało sobie znanego mężczyznę lub kobietę, ten ktoś powinien zostać usadzony naprzeciwko mężczyzny. Po jego prawej stronie powinna usiąść jego żona, po lewej - syn (czy córka).
Jeśli czwartą osobą będzie matka mężczyzny lub kobiety, siostra mężczyzny lub kobiety, ich ciotka itp., powinna ona zostać usadzona po prawej stronie mężczyzny. Jego żona powinna zająć miejsce po jego lewej stronie, a syn (czy córka) - naprzeciwko.
Jeżeli czwartą osobą będzie mężczyzna (ojciec, teść, wuj) - powinien usiąść naprzeciwko męża.
Jeśli jest to spotkanie służbowe dwóch dyrektorów i ich zastępców, dyrektor, który jest gospodarzem, powinien usadzić dyrektora gościa naprzeciwko siebie, a jego zastępcę po swojej prawej stronie.
Jeżeli będzie to spotkanie służbowe dwóch dyrektorów, a gospodarzowi będzie towarzyszył wicedyrektor i tłumacz, to dyrektora gościa należy usadzić naprzeciwko dyrektora gospodarza, po prawej stronie dyrektora gospodarza - jego zastępcę, a po lewej - tłumacza.
Jeśli krzesła będą ustawione niezgodnie z zasadami etykiety: tylko po dwóch stronach stołu, to jeśli siadają dwa małżeństwa, żona gościa powinna siedzieć po prawej stronie gospodarza, a żona gospodarza po prawej stronie gościa. Jeśli zaś będzie to np. spotkanie dwóch dyrektorów i ich zastępców, dyrektorzy usiądą jak mężowie w poprzedniej sytuacji, a zastępcy - jak żony.
W pozostałych przypadkach lepiej jednak znaleźć stół, przy których krzesła ustawione są zgodnie z regułami.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Mija 10 lat od publikacji adhortacji „Amoris laetitia”, która wywołała kontrowersje w sprawie dopuszczenia par w związkach po rozwodzie do Komunii św. Jak dokument zmienił duszpasterstwo w Polsce, wyjaśnia przewodniczący Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Rodziny abp Wiesław Śmigiel.
Z okazji 10. rocznicy adhortacji apostolskiej „Amoris laetitia” („Radość miłości”) papież Leon XIV spotka się z przedstawicielami episkopatów z całego świata. Zjazd odbędzie się 7-14 października w Watykanie. KEP będzie reprezentował abp Tadeusz Wojda.
Abp Tadeusz Wojda SAC w rozmowie z rzecznikiem KEP ks. Leszkiem Gęsiakiem SJ
Rodzina potrzebuje Kościoła, ale również Kościół potrzebuje rodzin – ich wiary, świadectwa, doświadczenia miłości, wierności, przebaczenia i odpowiedzialności – mówi przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC w rozmowie z rzecznikiem KEP ks. Leszkiem Gęsiakiem SJ w związku z 10. rocznicą ogłoszenia posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris laetitia. Z tej okazji rozpoczyna się dzisiaj w Watykanie spotkanie przewodniczących konferencji episkopatów z papieżem Leonem XIV, które potrwa do 14 października.
Ks. Leszek Gęsiak SJ: Ekscelencjo, został Ksiądz Arcybiskup zaproszony do Rzymu na spotkanie przewodniczących konferencji episkopatów z papieżem Leonem XIV, w związku z 10. rocznicą ogłoszenia posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris laetitia. Zapowiadając to spotkanie, Papież mówił o potrzebie „wzajemnego słuchania” i „synodalnego rozeznania kroków, jakie należy uczynić, aby głosić dzisiaj Ewangelię rodzinom”. Czy stanowisko, które Ksiądz Arcybiskup zawiezie do Rzymu, zostało wypracowane w taki właśnie sposób?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
